รู้สึกเศร้าใจมากจิงๆ ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ ...

วันที่ 30 ก็ต้องขนของออกจากหอ ไปจากเชียงใหม่ โอกาสจะมานั่งเล่นเนตตลอด 24 ชม  คงหาค่อนข้างยาก เราก้อต้องเตรียมตัวหางานทำ เวลาคงจะยิ่งไม่มี พอบอกบิล บิล ก้อไม่เห็นจะเศร้าอะไรมากมาย แค่บอกว่าคงแย่ถ้าเราจะเจอกันน้อยลง ...

เมื่อคืนตอน ตี 1กว่าๆ โอลีเวียร์ต้องออกไปข้างนอกหลังจากคุยกันมาตั้งแต่ 5 ทุ่ม แล้วก้อบอกว่าจะกลับมาคุยอีก เราเลยบอกว่าเราจะรอ พ่อคุณเล่นมาจนจะเกือบสว่าง เกือบตี 4 ง่วงเป็นที่สุดแต่ก้อ ไปล้างหน้าแล้วมาคุย ก้อเปิดเวบแคม เปิด voice เอาเพลงให้เราฟังตามปกติเหมือนที่เคยทำ เอาเวบตลกๆๆ มาให้ดูแล้วก้อยังหัวเราะกันดี จน เราเป็นเพี้ยนอะไรไม่รู้ อยู่ๆ ก้อไปบอกโอลีเวียร์ว่า อาทิตย์หน้าต้องย้ายไปอยู่บ้านแล้วก้อต้องหางานทำ อาจจะไม่ค่อยได้มาออนไลน์ เราก้อนึกว่าจะไม่คิดอะไรมาก แต่...โอลีเวียร์ดูเศร้าไปเลย เศร้ามากจนเราตกใจ แล้วเค้าก้อบอกว่าเค้าช๊อค มันเป็นข่าวร้าย เราก้อว่า เราแค่กลับบ้านนะ ไม่ได้ไปรบภาคใต้สักหน่อย พยายามทำให้เค้ายิ้ม แต่พยายามตั้งแต่ตี 5 จนถึง เกือบ 7 โมงเช้า ยังไม่ยิ้มเลย ...

ทำไมนะ เราไม่ได้ไปตายยยยย เรายังอยู่ แล้วแค่มาออนไลน์ไม่บ่อย ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ได้คุย ไม่ได้เจอกันนะ ไม่กล้าเอาไปเขียนใน Blog ภาษาอังกิด กลัวมาอ่าน อยากรู้จิงว่าคิดอะไรอยู่ ทำไมต้องเศร้าขนาดนั้น เราไม่กล้าคิดว่าเค้าชอบเราอะไรแบบนั้นหรอก ก้อเราเป็นเพื่อนกัน แต่ตั้งแต่ครั้งแรกๆที่คุยกัน เรารู้สึกดีมาก มีอะไรก้อเอามาให้เราดู มีเพลงที่ชอบก้อเอามาให้เราฟัง คุยกันวันละ ไม่ต่ำกว่า 5 ชั่วโมง เราก้อรู้สึกดีนะ เคยรู้สึกว่าชอบเค้ามากๆ แต่เราก้อมีคนที่คบแล้ว และโอลีเวยร์ก้อรู้ เฮ้อ.... ช่างเถอะ ตอนนี้หนักใจ ไม่อยากทำให้เพื่อนเศร้า แล้วเอาเพลงแต่ละเพลงมาเปิดให้ฟังเราแย่เลย...

มีเพลงนึงที่ฟังแล้วน้ำตาจะไหล ไม่เอาภาษาอังกิดมานะ เดี๋ยวเค้าจะรู้ ชื่อเพลง ขาดการติดต่อ (แปลเปนไทยแล้วทำไมขำๆๆ หว๋า จะแปลว่า ไม่ส่งข่าวคราว ก้อดูลูกทุ่งจัง เฮ่อ....) เนื้อเพลงประมาณว่า ..

เธอไม่ติดต่อมา

แล้วฉันก้อไม่มีเวลา

แต่ฉันแทบคลั่งเมื่อเธอไม่อยู่ใกล้-ใกล้

พยายามหาอะไรมาคอยเป็นที่ยึดเหนี่ยว

คอยมองหาความรักเมื่อฤดูหนาวมาเยือน

ทำตัวบ้า-บ้า บอ-บอ มีความฝันเลื่อนลอย

ฉันมีจิตวิญญาณที่อ้างว้างโดดเดี่ยว

และมันมีความหมายมากสำหรับฉันจริง-จริง

มันก้อจิงที่โอลีเวียร์จะรู้สึกแปลกๆ เพราะเราคุยกันทุกวัน เห็นหน้ากันทางเวบแคม แล้วเค้าก้อพูดอยู่บ่อยๆ ว่ามีความลับอะไรก้อเอามาบอกเราได้ เราเป็นเพื่อนทางเนตที่ดีต่อกันมากๆ เรารู้สึกโชคดีที่ได้มาเจอกับคนที่อยู่ห่างกันค่อนโลก แต่เราเข้าใจกันได้ และมีความรู้สึกดีๆ ให้กัน ถึงเราจะแชททุกวัน แต่คนดีๆ ที่เราเจอมันหาไม่ได้ทุกวัน โอลีเวียร์ คุยกับเราคนเดียวตลอด เราก้อรู้ว่าเค้าก้อรู้สึกดี เราก้อรู้สึกดีที่ได้คุยกัน แต่...ไม่อยากจะเชื่อว่าเค้าจะเศร้าได้ขนาดนั้น ขนาดบอกแล้วว่าที่บ้าน มีไฟฟ้าใช้ ไม่ได้อยู่บ้านนอก เล่นเนตได้ ยังแอบเศร้าอยู่อีก เฮ่อ..... หวังว่าพรุ่งนี้ คงจะดีขึ้น เวลารอยยิ้มของเพื่อนหายไป มันใจหายยังไงก้อไม่รู้ .....................